Η θεά Αθηνά και το κλαδί ελιάς

Από τότε που η θεά Αθηνά χάρισε ένα κλαδί ελιάς στον λαό, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν και λατρεύουν τους καρπούς της μέχρι και σήμερα. Στην Ελλάδα, το ελαιόλαδο δεν χρησιμοποιείται μόνο για την παρασκευή γευμάτων, αλλά αποτελεί επίσης βασικό συστατικό για την υγεία και την ομορφιά.

Οι ελιές φυτρώνουν σε όλη την Ελλάδα

Αναπτύσσονται σχεδόν παντού, σε απότομες και πετρώδεις πλαγιές, σε ζεστούς και αμμώδεις λόφους και, τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, στις πιο ορεινές περιοχές. Οι ελιές χρειάζονται ελάχιστο νερό ή λίπασμα και αντέχουν στις σκληρές συνθήκες πολύ καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο φρούτο ή λαχανικό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί αγρότες εξακολουθούν να καλλιεργούν με οικολογικό τρόπο. Οι ελιές συμβάλλουν στη διατήρηση του ίδιου του εδάφους, προστατεύουν από τη διάβρωση στις απότομες πλαγιές και διατηρούν τη γη γόνιμη. Σχεδόν το 90% όλων των ελιών στην Ελλάδα έχουν φυτευτεί με σκοπό την παραγωγή ελαιολάδου. Η ελιά δίνει την πρώτη της συγκομιδή μετά από επτά χρόνια, αλλά μπορεί να αποδίδει καρπούς για εκατοντάδες χρόνια.

Ελιές

Πολλές οικογένειες διαθέτουν δικά τους ελαιώνες για ιδία χρήση. Συλλέγουν οι ίδιοι τις ελιές και τις συντηρούν σε λάδι ή ξύδι. Οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες των ελιών είναι γνωστές από την αρχαιότητα και αποτελούν απαραίτητο συστατικό κάθε γεύματος. Ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των περιόδων νηστείας, πριν από το Πάσχα και τα Χριστούγεννα, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του μενού των περισσότερων οικογενειών. Οι περισσότερες ελιές στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ελαιολάδου υψηλής ποιότητας. Οι καλλιεργητές τις καλλιεργούν ώστε η ετήσια παραγωγή τους να καλύπτει αποκλειστικά τη δική τους κατανάλωση ελαιολάδου. Δεν αποτελεί πλέον μυστικό ότι όλα στην ελληνική κουζίνα περιστρέφονται γύρω από το ελαιόλαδο. Για τηγάνισμα, μαγείρεμα, σε σαλάτες ή ακόμα και στο ψήσιμο, το ελαιόλαδο αποτελεί το πολύτιμο χρυσοπράσινο πολιτιστικό κόσμημα του ελληνικού έθνους.

Συγκομιδή ελιών

Η παραγωγή ελαιολάδου ξεκινά με τη συγκομιδή των ελιών. Στην πραγματικότητα, οι μέθοδοι συγκομιδής δεν έχουν αλλάξει και πολύ από την αρχαιότητα. Πρόκειται για πολύ σκληρή χειρωνακτική εργασία. Οι ελιές συγκομίζονται από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο, ανάλογα με την ποικιλία. Μόνο κάθε δεύτερη χρονιά τα δέντρα αποδίδουν μεγάλη σοδειά. Τα κλαδιά κάθε δέντρου κόβονται και αραιώνονται. Τοποθετούνται δίχτυα κάτω από τα δέντρα και οι εργάτες χτυπούν με μακριά ραβδιά τις ελιές που έχουν απομείνει στα κλαδιά, ώστε να πέσουν στα δίχτυα. Στις μέρες μας, οι εργάτες χρησιμοποιούν επίσης μικρά πριόνια που λειτουργούν με βενζίνη για να κόβουν τα κλαδιά, ενώ μηχανές διαλογής βοηθούν στη συγκομιδή της πιο μικροσκοπικής ποικιλίας: της «Coronaeke». Αυτή η ποικιλία ελιών είναι μικροσκοπική, αλλά παρά το μέγεθός της παράγει τεράστιες ποσότητες ελαιολάδου υψηλής ποιότητας. Κάθε ελαιόδεντρο μπορεί να αποδώσει από 50 έως 70 κιλά ελιών, από τις οποίες μπορούν να παραχθούν μεταξύ 5 και 10 λίτρα ελαιολάδου.

Ο τρόπος παραγωγής του ελαιολάδου έχει επίσης παραμείνει ο ίδιος από την αρχαιότητα. Αυτό έχει συμβάλει στη διατήρηση του χαρακτήρα και της φύσης του ελληνικού τοπίου ανέπαφων και, ως εκ τούτου, στη διατήρηση της οικολογικής παραγωγής. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο η μεσογειακή ύπαιθρος έχει προστατευθεί από μεγάλες καταστροφές.

Ψυχρή έκθλιψη για εξαιρετικά υψηλή ποιότητα

Το έλαιο ψυχρής έκθλιψης χρησιμοποιούνταν στην αρχαία εποχή για τη θεραπεία κάθε είδους δερματικών παθήσεων, ακόμη και για...

Προσωπική ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Το ελαιόλαδο είναι για μένα ένας από τους θησαυρούς της Ελλάδας. Το «υγρό χρυσάφι» που χρησιμοποιώ καθημερινά στα γεύματά μου και ένας πραγματικός πλούτος για την υγεία του σώματός μου, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά.
Για τα προϊόντα μου, χρησιμοποιώ αποκλειστικά ελαιόλαδο βιολογικής παραγωγής, το οποίο έχει υποστεί ψυχρή έκθλιψη και είναι πιστοποιημένο. Μαζεύω τις ελιές μόνη μου – αυτή η διαδικασία αποτελεί για μένα μια στιγμή διαλογισμού και βαθιάς ησυχίας.